Thursday, January 07, 2010

Ask me Anything



This will be my first post for the year.
I was lurking around my classmates Tumblr account. Then I found Tricia Gosingtian's page too, then went to his cousin, whom I thought his brother Mark Gosingtian, the one who make the famous tag line, "Where I'm from, Everyone's a hero". Oh well, I found Tumblr interesting but I'm still thinking twice if I am going to sign-up an account with them due of me having lots of accounts to maintain to, there is Facebook, Multiply, Forums, Photos sharing space and all that. But this is not my topic today. Haha.

The title says, Ask me Anything, yes, do ask me anything. I saw the entry of Mark in his Tumblr, telling that he has this formspring.me account and feel free to ask him anything. So I read, read and read, then I saw that RA Rivera as one too. And then read, read, read again. And also, when lurking around my acquiantance from BrewRATs that he also has formspring, then I visited it, read his answers etc., I got curious on how to sign-up, and thinking if I'm going to sign another site, another username/password to be remembered, but then I found out that you can login thru Facebook, voila! I got my account. It's a simple click then type necessary information to finish the two-step registration.

So there you go, feel free to ask/say anything.

BTW, I have another blog, but it's a photoblog, but for now, I'm using it as the container for my Project 365. It is entitled Projek365. Come and visit it. Share you comments/critiques or whatever you have in mind. Have a nice day!

Tuesday, November 17, 2009

Nang ako ay batuhin ng sarili kong bato

Tang-ina!!! Bakit ang sakit sakit?

Isang buwan mahigit na ang nakalipas pero ang sakit sakit pa rin.

Masakit pa rin na makitang may kasama sya iba.

Masakit pa rin na makitang masaya sya sa iba.

Kahit na alam kong dapat maging masaya para sa kanya.

Pero pota, ang sakit sakit talaga.

Nasayang lang ba ang lahat?

Tama ba yung nagawa kong desisyon?

**

May mga luhang nangingilid na naman at nagpupumilit na kumawala sa aking mga mata. Mababasa na naman ang aking mahiwagang matang palaging tinatamaan ng panundot. Panundot sa puso, panundot ng mga kikilatisin at panundot ng damdamin. Kahapon, literal na kailangan ko ng yakap, dahil masakit ang katawan ko, pero ibang sakit ang nangyari ngayon ngayon lang.

Nagkukubli pa rin ang katotohanang hindi ko pa rin ata matanggap hanggang ngayon, na mahal ko pa rin sya, na ganon pa rin ang nararamdaman ko para sa kanya, na gusto kong bawiin na lang ang naging desisyon ko noon.

Kahit anong pilit kong na iwasan, ibaling sa iba ang nararamdaman ko, humanap ng ibang mag-aampon sa sugatan kong puso, pero wala, walang nangyari. Nasasaktan pa rin ako.

**

Masakit mag-bounce back yung bato na binato mo. Parang ilaw lang kapag tinapat mo sa salamin, tapos nakatapat pa mismo sa mata mo, naku, sinasabi ko sa iyo, silaw na silaw ka. Lalo na kung laser pa.

Kung pwede sanang gawing kape na lang yung bato e, hindi e, bato pa rin itong bumalik.

Sa mgayon, pahinga na muna ako, inaaliw ang aking sarili sa mga bagay bagay na medyo makakapagpasaya sa akin. Alak. Biro lang.

Pagtatantuin ko muna ang lahat lahat. Kung tama na ba o sige pa. Kung pulang ilaw na ba o dalandan na. Hay, ang buhay nga naman, lalo na sa pag-ibig, para kang nasa isang roller coaster na umiikot at minsa'y hihinto at muling aandar sa susunod nitong byahe. Nawa ay makamit ko ang ligaya matapos akong sumakay ng roller coaster habang binabato ng sarili kong bato.