Tuesday, March 03, 2009

Pagod na ako.

Ano ba itong nararamdaman ko, hindi ko kasi maintindihan.

Napapagod ako nang hindi ko nalalaman kung anong dahilan.

Pagod ba ako sa mga ginagawa (teka, ano bang mga ginagawa ko?!?!?) ?

Pagod na ata akong mag-aral. Talaga bang dumarating ang ganitong bahagi sa buhay ng isang tao?

Hindi ko alam kung presyur ba ito o kung anong nakakapagpabagabag lamang ng kalooban.

Hay.

Dahilan ba ang pagsali ko sa isnag samahan upang maging ganioto ang pakiramdam ko.

Nahihirapan na ako e.

Kailangan kong mag-aral ngunit hindi ako makapagpokus, maraming mga magugulong bagay ang umiikot sa ulo ko.

Ano ba?!?!?!

Sa tingin ko tuloy, yong inatenan ko sa Baguio kamakailan ay naging sanhi pa upang ako'y madurog ng ganito, hindi ata ako namolde ng maayos, nagkaroon ng krak na pinasukan ng hangin, madaming madaming hangin kung saan nang ito'y napuno, bumigay ito, unti-unti akong bumabagsak, papira-piraso sa daan, nawawalan ng malay, naghihirap.

Ayoko sana ng ganitong pakiramdam dahil alam kong hindi lang ako ang maaapektuhan, pati sila (ang magulang ko, buong pamilya ko). Hindi ko na ata kaya pang pagsabay-sabayin ang lahat, hindi na ata ako yung Kristin na multitasking (sa tingin ko).

Paano ba?!?!

Sino kayang makakatulong sa akin?

Alam ko, SIYA lang naman ang matatakbuhan ko, ngunit hindi ko rin alam kung paano ko sisimulan sa sarili ko.

Paano ko matutulungan ang sarili ko sa sarili kong pamamraan.

Hay.

Nawa'y ang isang ito'y makatulong sa akin na lumuwag ang nararamdaman ko.

Salamat sa pagbabasa. Kung hindi kita naistorbo.

Mabuhay ka!!!

Posted in Multiply - July 3, 2007

Ako? Bakit ako?

Pinaiyak mo ako.

Alam ko nakukulitan ka na sa akin (sa tingin mo, i'm insisting myself to you, but actually i'm not), ganito lang talaga ako.

Sorry, hindi ko sinasadyang magustuhan ka sa sandaling panahon na ating pagkakakilala.

Ngunit sa kabila ng mga ito masaya ako pag nakakausap kita at pag kasama kita.

Ngayon siguro umiiling-iling ka na sahil sa tingin mo hindi tama ang lahat.

Bagama't ako'y nagpapasalamat na nakilala kita mahal kong BUHANGIN.

Mag-iingat ka palagi.

Basta, tandaan mo nandito lang ako kung kailangan mo ng taong makikinig sa'yo.

Sana naging masaya ka naman sa pagbabasa nung mga libro ko kahit you found it like a pocketbook.

Hayaan mo, sa susunod hindi na yan yung mababsa mo.

Salamat dahil kahit papaano sumasaya ako pag nakikita kita,
salamat dahil binigyan mo ng kakaibang kulay yung buhay pag-ebeg ko.

Sana dumating na si Gian...

Posted in Multiply - June 29, 2007

I thought I thought

Third term of my second year really end yesterday, April 17, 2007 at exactly, 1630 hours.

I deserved to pass this term.

Here's a little story about the last few days of this term, the FINAL EXAMINATION WEEK (but let's talk about the first and last day).

First day, WEDNESDAY, APRIL 11, 2007 started: 0900; ended: 1300.

I really love that subject but I FAILED.

Next, I was exempted.

------>>

I failed in my final exam in WEBPROG, I don't know what happened to that, I was really upset then when I saw my exam result. What really irritating was, I was the one to know that our grade in presentation was posted in our group (but I didn't expect that also my result of the ecam was posted). Then I saw my failing grade. I cried when I got home. I cried a lot. As in cry, cry, cry and cry. The other thing was, I have an examination the following day.

The FINAL JUDGMENT was held yesterday, April 17, 2007 at 1600 hours.

It was the time where can we get our grades. Luckily, suprisingly, my grade in WEBPROG is unbelieveable, I got 4.0. The time I wasted in crying is worth. Thank GOD that he listen to my dilemma. I really love that subject, I even slept 0400 hours for that. Anyway, prayer works!

yun lang.

Thank you for wasting your time. Next time, you'll read another nonsense story.

Thank you.

Posted in Multiply - June 29, 2007