Thursday, January 10, 2008

May BUSORLA pala

November 21, 2007.


Kinaroroonan: Kompyuter Laboratori C, FEU - East Asia College


Kompyut. Kompyut. Kompyut.
Suweldo. Suweldo. Suweldo.
Pera. Pera. Pera.
Kulang. Kulang. Kulang.
Sobra. Sobra. Sobra.

Pambihira, kay hirap magkwenta ng sahod ng isang manggagawa.
Ganito, may dalawampu't limang bahagdan karagdarang kita kapag ika'y lumagpas sa
karaniwang oras ng trabaho, at kung lumagpas ka pa rin dito ay madaragdagan ang
dalawampu't limang ito ng sampu pang bahagdan. Yan ay kung sa karaniwang araw ka
lamang sosobra sa karawaniwang oras ng trabaho.

Kung hindi naman karaniwang araw ng paggawa, tulad ng araw ng kanyang pahinga at halidey (regular at special non-working) may matatanggap ang isang maggagawa ng karagdagang insentiv. Sa regular halidey, doble ng kanyang deyli reyt ang idaragdag, hindi pa kasama rito ang paglampas sa oras ng karaniwang paggawa. Kung araw naman ng kaniyang pahinga, kung siya man ay pumasok sa tanggapan, ang karaniwang bayad sa kanya ay madaragdagan ng tatluompung bahagdan, wala pa rin dito ang paglampas sa oras. Isa pang karagadagang bayad sa isang manggagawa ay kung pumasok siya sa araw ng naideklarang ispesyal non-working halidey, may karagdagang limapung bahagdan ang kanyang matatanggap. At kung ang isang manggagawa naman ay lumagpas sa oras ng karaniwang trabaho makakatanggap ito ng tatlompung karagdagang bahagdan, at kung lalagpas pa rito ay karagdagan pang sampung bahagdan.

Ang oras pagkaraan ng karaniwang oras ng paggawa ay mula ikalima ng hapon hanggang ikasampu ng gabi. At ang oras naman matapos ito ay mula ikasampu ng gabi hanggang ika-anim ng umaga kinabukasan.

Sa isang tulad ko na isang karaniwang mag-aaral, mahirap sa akin magkompyut ng naturang mga halaga. Kakaiba, nakakalito, paano kung mali ang naturang pagkwenta ng suweldo, kawawa ang manggagawa kahit hindi ko sinasadya ang pangyayari.

Sa pagsulat ko sa papel ng naturang kuwis, isang libo ang kada araw ng emplyedong si John (nakalimutan ko ang kanyang apelyido). Pumapatak ng isang daan at dalawampu't limang piso ang kanyang serbisyo. Ang malupit sa kuwis na ito ay hanggang ikaapat siya ng umaga nagtatrabaho. Sobrang laking sahod ang kanyang natatanggap. Sa isang buwan ng kanyang pagpasok sa tanggapan, kumita siya ng mahigit sa animnapung(?) libong piso.


Sa mga babasa:

Wala lang, hindi ko alam kung bakit ko naisulat ito. Siguro dahil na rin sa dahilan na sa tingin ko ay hindi tamang dahlan upang maging dahilan ng pagsulat ko ng isang tulad nito. *tawa* Nga pala, akin itong pinos gamit ang koneksyon ng Internet dito sa aming bahay, dahil ako ay kasalukuyang nasa klase habang isinulat ko yan. *tawa* Nasayang ko na naman ang oras mo sa pagbukas/pagbasa ng isang tulad nito. :D

Thank you sa inyo

*Nakuha ko ang ideya na ito sa BOBONG PINOY GROUPS sa Friendster.*


Salamat kay GOD, dahil ipinagkaloob nyang mabuhay ako at masilayan ang kagandahan ng buhay at makakilala ng mga tao na dumaan sa buhay ko at makabasa ng akda ni G. Ong.

Salamat sa MAGULANG ko, kundi dahil sa kanila, wala akong LIBRO ni G. Ong.

Salamat sa mga KAMAG-ANAK ko, sa walang sawang pagsuporta sa akin sa paraang kanilang nais. (Lola/Lolo, Tita/Tito, Mga Pinsan/Mga Pamangkin).

Salamat sa mga NAGING/MAGIGING/MGA KAIBIGAN ko, mula NURSERY, KINDER, ELEMENTARY, HIGHSCHOOL at COLLEGE, ako'y napasaya ninyong lahat, hindi ko na kayo iisa-isahin.

Salamat sa mga taong dumaan sa buhay ko simula ng ako'y tumuntong ng KOLEHIYO:

Si Taft, na nagbigay kulay noong unang buwan ng unang baitang ko sa kolehiyo, ikalawang termino ata 'yon.

Si Morayta, sa mga kakulitan nya, at ako'y mahulog din sa kanya, hahaha, sa pagbibigay kulay sa ikatlong termino ng unang baitang hanggang unang termino ng ikalawang baitang.

Si Sta. Mesa, salamat, bumalik yung aklat ko sa aking panaginip. Hahaha. Salamat, dahil nabuhayan ako nang matapos ang ikalawang termino ng ikalawang baitang ko, at sa mga pagkakapareho natin sa ibang bagay. Hahaha.

Si Mendiola, hahaha, sa pagbibigay kulay sa buhay ko noong mga panahong kailangan ko ng taong dadamay sa akin.

Si Chorva, hahaha, Oo, naging tayo, hindi nga lang pormal. Hahaha, pero minahal kita, nobyo na nga raw kita sabi ng tiyahin ko. Wag mo na alamin kung paano. Minahal kita, walang tanong dun, umiyak ako, dahil totoo, ang kaso, naiwan ako sa ere. Salamat dahil, pinasaya mo ako kahit sa sandaling panahon.

Si Piyesa, ayan ang tinitingala kong taong dumating sa buhay ko, dahil isa siyang, piyesa. :d Masaya akong nakilala kita at nagpapasalamat akong dumating ka sa buhay ko kahit sa maiksing panahon pa rin katulad ni Chorva, haha, dahil ikaw ang nagturo sa akin upang imulat ang aking mata sa katotohanan na, ganito talaga ako pag dating sa pag-ibig. Makulay. Sa mga gabing este madaling araw na kita'y kaututang dila na pabulong, minsa'y hindi, masaya ako run, dahil nararamdaman kong may nagbibigay pansin sa isang piraso ng papel na katulad ko. *drama* Salamat. Salamat.

SALAMAT SA INYONG LAHAT, itatago ko sa BAUL ko ang lahat ng karanasang inyong naibahagi sa akin. :d

MABUHAY KAYO!!!

MARAMING SALAMAT TALAGA.

Inuulit ko, kay LORD, PAMILYA KO, MGA KAIBIGAN, at sa KANILANG ANIM.

;)

Psst. Kilala mo ito?

Sinulat ko noong ika-18 ng Nobyembre, 2007.


Masaya akong masaya ka na sa bagong dumating sa buhay mo.
Masaya rin akong nakausap kita kahit sandali.
Sayang at 'hindi' ang sagot ko nung ako'y kanyang tinanong,
dahil na rin siguro sa hindi talaga pormal ang lahat.
Pagkatapos ng ilang linggo'y bigla ka na lamang nagkaganoon.
Siguro nga'y ganoon lang ang buhay ko pag dating sa ganitong bagay.
Ngunit tandaan mo sana, kahit "HINDI" ang sagot ko sa kanya,
NAGING MALAKING PARTE KA PA RIN NG BUHAY KO KAHIT SA SANDALING PANAHON.
Hindi laro ang lahat ng nangyari noon. Sadyang kay kulay lamang talaga ng aking buhay.

Tae ka lang, MINAHAL KAYA KITA, ikaw tong nang-iwan dyan. Hahaha. Bitter.
Pero ayos lang 'yon.
Masaya naman ako para sa'yo eh.

Kaya nga, "MAHAL KO PERO HINDI AKO MAHAL" ang pinili ko nang minsa'y ako'y iyong tanungin. Dahil totoo 'yon.