Happy 14th!

Happy

14th

Kevin
Ballescas
Alicante!

Super Api Dey!

A day with Inong.

Takte 'to. Alam ko wala 'tong pasok.
Pero nagsabi naman s'ya kagabi na baka pumunta raw s'yang MSP, dahil napag-utusan ng mga kagrupo nya na magpasa nung pradyek ata nila yun, dahil alang nakontibyut (Pasaway ka Kev!!!).

Yan, sige, okey, pumunta nga siya ng MSP, ayun. Tapos may tumawag.

VOT: Tin!

Kristin: Yes?

VOT: Musta ka na?

Kristin: Ok naman. Ikaw?

VOT: Ok lang din. Kita tayo mayang 3.

Kristin: Saan?

VOT: Foodcourt.

Krisrtin: Sige. Teka, nasaan ka?

VOT: Nasa labas.

Kristin: Ah ok. Kita na lang tayo mamaya.

VOT: Ok. Bye.

Kristin: Ok. Bye.

After less than five minutes.

Chin: Tin?!?!

Tin: (OMG!)


Ayun. lang yang tao 'to, nanguguglat. Ahaha.
Kakatawag lang tapos makikita ko sa labas ng bahay namin.
Kamon mamon.
Di ko alam kung papapasukin ko s'ya eh. Ahaha.
Pumasok, gang gate lang, (magpaaraw ka muna dyan!!! harhar)

Takte ka wag mo na uulitin yun ah, bigla bigla ka sumusulpot.

Ahaha.

FYI: Nung tumawag pala sya, andun langsya sa kanto namin.
Hindi ba naman adik.
:))

Anyway, after nya ako sunduin dito sa bahay, as in sundo lang talaga *di ba di ba? umo-o ka na lang, baka mapaslang ka*. Ayun, tuloy kami ng McDo. Hindi namin naubos yung pagkain, fries lang tinira namin sa binili ko. Ahaha.

Kain ng BurgerMcDo , dalawang number 7. Php 100.00

Ayun, after namin kumain, pumasok na ako, sabi ko kita na lang kami ulit after my first class.
Next stop, Mister Donut Morayta. Ayun, kakalabas ko lang ng building noon nung nakita ko syang patawid. Sa awa ng Diyos liningon naman ako. Ahaha. Kasi ako nakita ko na s'ya na patawid.

Upo. Baba ng gamit. "Ano sa'yo?" Kain. Php 46.50 + Php 22.00

Candy Glaze, sa kanya yan.
Bavarian, AKIN, at napilitan s'yang kumain. *Ahaha*

Choco Glaze, dapat akin, pero binigay ko sa kanya *mabait kunwari*
*Nakalimutan ko yung name nung doughtnut eh*, hati na kami, pero mas lamang ako.
Then, syempre,nabubulunan na ako, water lang dapat, kaso taena, wala. Pilita tloy bumili Iced Tea. Ayun, tawid na. At yan yung mga litrato sa MD.

Ayun lang.






I miss you Buang!
Iingat ka palagi!
Mwuah!
God bless!
Ay yab yu!

Masakit pero Aja lang Yabs!

Enero 31, 2008 - Umaga
**********************
Masakit, mahirap, nakakalugmok ng damdamin ngunit kailangan namin na magtiis.

Kung hindi kami magtitiis, wala rin mangyayari.
Pag nagtiis, maganda kalalabasan.


Enero 31, 2008 - Gabi
********************

Senaryo: Pagtatanong kay Mama.
Lokasyon: Dyip biyaheng Blumentrit (Tama ba speling?)

Kristin: Ma, nagtatanong po si Kev kung pwede tumawag sa bahay, kinuha kasi yung cellphone nya eh.

Mama: Bakit tatawag?

Kristin: Wala lang.

Mama: Sige, pero sandali lang wag magbababad.

Kristin: (Tuwang tuwa) Ok, sabihan ko na lang.

Mama: Bakit kinuha yung cellphone?

Kristin: Hindi ko alam eh, hindi nya na naikwento kanina.

Mama: Kelan nagsabi?

Kristin: Tumawag sa akin kanina sa cellphone.

----------------------------------------------------------

Ayan, kahit papaano napawi yung bigat nang pumayag si Mama na tumawag si Kev dito sa bahay.
Sandali nga lang ngunit sapat na iyon upang marinig ko ang boses ng Kev ko.
Isang tawag lang o kahit isang "Hello Yabs!" lang, tunaw na ako, ayos na, Kumpleto na araw ko nun.

Sobrang laki ng bakod ang masa pagitan namin ng Yayabs ko.
Apter wan yir pa magiging legal, dalawang buwan na wala teks,
swerte pag nakatawag sa telepono o kaya magkausap sa tsat.
Hays.

Pero alam ko kaya namin ito.
Uhm, masaya ako na tumawag si Yayabs ko sa amin kagabi.
Dalawang beses pa.
Kaso yun pangalawa bitin, pano may dumating.
Ahaha.
Eniwey, Yayabs, iingat ka palagi ah.

*******************************************************

Note: Nawala yung phone nya dahil sa akin. :(

Dix-sept.

Ahaha.
Just dix-sept. *Pag haluin raw ba?*
Wento ko na?

Ganto yon, dix-sept ng umaga, actually, quatorze pa talaga yun pero dix-sept na lang ginawa.

Ayun, kuntento na ako s dix-sept, wala ng vingt-quatre at vingt-cinq.
DIX-SEPT na lang.

DIX-SEPT.

*Sana mabasa mo.*
*Je t'aime.

Ang Buang ng Buhay ko

Nagsimula ang lahat nang dahil sa isang grupo sa websayt ng Friendster na itatago natin sa pangalang Bobong Pinoy University (mga bobo kasi yung kasali rito, kaya kasali rin ako). Ang may pakana ng naturang grupo ay walang iba kundi ang bida ng entri na ito. Si Kevin, ay si Chin pala. Ayaw nya atang tinatawag ko siyang Kev eh. Eniwey. ok lang kung ayaw nya.

Hindi ko na matandaan kung kailan ako naging miyembro ng naturang grupo at kung kailan nagsimula ng mga kabuangan ko sa buhay ng dahil doon ang resulta ay isang PANEXT na BUANG.

Sa naturang grupo ko nakilala ang pangulo nito. *umulit?* Nakakatuwa ang mga tao sa grupong yaon.
Makukulit. Kakaiba. Ameysing!
Pero may isang taong, weeeee, nagpangiti sa akin.
Pano ba naman akong hindi ngingiti nun, eh buang ang kausap ko.
Tapos malalaman ko, peyborit nya raw si Rachel. *ngisi*
Tapos, malalaman ko rin na taga-MSP sya, samantalang taga-MSP-SAP ako.
Tapos, ayun, makulit na bata ito. *ngisi*

Ewan, hindi ko alam kung paano nagsimula yung pag-uusap namin.
Una sa treds sa grups, tapos sa chat, tapos sa text, tapos, ayun pa lang eh.
Konstant yun, kahit nasan sya *buang kasi*, eh nakakausap ko sya.
Nasa bus man, nasa shop, nasa Mars, nasa Pluto *ay wala na pa lang Pluto, burado na sa unibers*
Takte, sya ay aking nakakausap.
Wala atang pahinga ang tao na ito.

Ayun, sa chat, nakakausap ko ng masinsinan ang taong ito *masinsinan daw o*.
Palitan ba ng malalalim na kuru-kuro sa bawat paksang napupulot lamang namin kung saan-saan.Buang talaga ang taong 'to. Wala akong masabi. Basta ang ang ko, ginawan nya ako ng diary? Ahaha.May sarili raw akong talata o kaya maliit na "Post Script" doon sa sinusulat nya.

Natuwa ako sa taong ito noon, hanggang ngayon naman eh.
Dahil nga abnormal sya. *susme, redundant na ako! pansin mo Buang ko?*
Masaya akong kausap sya.

Dito nagsimulang muli ang lahat.
Ika-labing lima noon ng Disyembre, taong 2007, patapos na ang party ko noon.

Ehem, dahil kakapanext ko pa lang kasi kaya may party.

Lokasyon: 43 Tinog Ave., cor., Sct. Ybardolaza St., QC.

O wel, bak tu bisnes.

Bandang 2300h na ata yun nang nasa lamesa ako ng nanay, tatay at kinakapatid ko.

Nasa kabilang dako ng café yung mga tropa ko, op kors, boys, aym wan op dem na kasi. So ayun, andun nga ako sa lamesa nila mama, biglang paglingon ko sa likod,

“OMG! Wait! Si Chin!?!?!?! My goodness! Tinotoo nya! Wasak!”

Gulat na gulat ako noon, dahil hindi ko alam na pupunta ang Buang ko sa party ko, kasi nagging status message ko yung address at nagging shoutout ko rin. Ayun, wasak! Shock talaga ako nun, di ko alam gagawinko, kasi pinagtatawanan ko lang sya nung sinasabi nyang pupunta sya eh. Tsk tsk tsk. Bad girl.Tapos, alam nyo attire? Sus me, Formal na informal. Ahaha. Dilaw na long sleeves, khaki atang pants yun, tas, rubber shoes ata (Buang ko, tama ba? Pa-confirm naman oh). Tas ayun, sabi ko kumain na sya. Kumain naman, hindi nga lang nya ata inubos (tama ba?). After nun, pag lingon ko, wasak! Kasama na nya yung mga tropa ko. Apir! Bonding raw sila. Kumakanta kasi yung mga tropa ko, bidyoke mode sila nun eh, tsaka alak mode, dahil pinag-bigyan sila ni Sir Bravo ng dalawampung bote ng SanMig (Light at Strong Ice, FYI: Strong Ice yung nakuha ko). Aba’y ayun, bunamat ng kanta, Cruisin’ naks! Peyborit ko yun, Gwyneth!!! Yey! Ge kanta lang ang Buang ko, tapos ayun, nakita ko may iniinom na rin. Ahaha. Apir! Tama yan, makisama ka. Ahaha. Kaibiganin mo sila. Ahaha. Juks lang.

Natapos ang gabi, naging madaling araw na. Ang adik kong Buang, uuwi pa pala ng Laguna. So illiterate talaga. Tas yun, katext nya si Brenztot ng mga oras na yun eh, tanda ako, pula pa ata casing nung phone (tama ba Buang?). Tas ayun, Galing pa ata si Buang nunng laro nya, kaya leyt na. Abnormalities kasi, pag pasensyahan nyo na. O wel. Ayun. Umalis na rin sya after, parang ayoko pa nga syang umalis nun eh, kaso, uuwi ng Laguna eh. Ahaha. Ayun, mala-superman si Buang that mornyt. Amf! Nasa kwento nya yung sa BPU klik mo na lang [ito]. Tapos ayun, dun na nagsimula ang lahat.

Kelan lang naging seryoso ng ganito yung pakikipagkaibigan ko sa kanya, amo eh, baka i-delete ako as member ng BPU pag may masama akong ginawa sa kanya. Ahaha. Juks. Ayun, tulad nga ng nasaad kanina, konstant na kaming magkausap. Akalain mo bang bumuli ng SIM na Globe at sisihin ako? Tama bay yun? Hindi ko naman sya pinilit, nagtext, nagtanong kung Globe raw ba ako o TM, sinagot ko naman. Taspos isang araw nagtext na lang, “Ei meh globe n aq… Chin toh…” Ang bruha, malandi magtext, may “H”, ahahaha. At dun kami nagkabistuhan na, isa na rin pala siya PANEXT. Ahaha. Isang BREWHO. Banding moment na naming yun, ang BREWRATS sa Hit FM/DWRT [kung gusto nyo makinig click nyo ‘to]. Ayun, palagi na kaming nakikinig. Ahaha, palitan ng kuru-kuro ukol sa mga kolers ng naturang programa. Ahaha. Masaya sya kausap pag ganun. Buang. Nga pala, siya si Inong ko pag Brew na. Ahaha.

Next topic, Buang ko pa rin naman. Kaso, kwento na ito ng selpon ko. Ahaha. As of January 17, 2008, 1433h, may apat na raan at walo na siyang mensahe sa ‘kin. Ayun, at kakatapos lang naming mag-usap. Sus me, nilayasan ang klase nya, tulog raw ang propesor.

Kaya sa Buang ko, *alam mo na yun* eben ip.

Wasak!

[Eni reaksyon Buang?]