Sige na. Late post kahit walang experience ng VDAY.
Game!
Flash back:
February 13, 2009
Nasa huling lamay kami ng ninang nina mama sa kasal (may post na I See You, kaso hindi ko pa tapos). 2330H nung umalis kami ron, kasi akala ni mama, 2200H pa lang. 0000H dumating kami dito sa bahay, ooppss, VDAY na. Ok.
February 14, 2009
Libing nung ninang nina mama sa kasal. So, punta kami, first time kong makasakay ng taxi na may resibo (pero hindi kami binigyan ni manong, taeng yan) at Avanza (may mga ibang taxi na kasi ngayon na hindi lang simpleng kotse na tatlo sa likod tas dalawa sa harap, lumilebel sila, sampuan na). Nagtaxi kami ni mama accidentally lang naman, unang way dapat e, to Quaipo, baba ng Recto, sakay ng Divisoria, baba ng Avenida, sakay ng LRT bound to Monumento at bumaba sa R. Papa, kaso si Manong papansin, ayun, dumaan sa harap namin ni mama, at pinara naman. Ok, sarap maupo, eeerrrkkkooonnn lllaaammmiiiggg. Ok, pa-R.Papa na, baba kami sa chapel. Tapos wala pa yung patay, kumain muna kami ni mama ng peyborit naming palabok ni Aling Naty, kaso hindi na ganon kasarap. (:D) Pagkatapos kumain, balik na kaming simbahan. Wala pa rin. Umalis muna si mama, may pupuntahan lang daw. FYI, doon sa lugar na iyon ako lumaki. Ok, dumating yung karo ng patay pero wala pa rin si mama. Since kamag-anak naman namin sila sa harp ako umupo, kasi yung manugang nung namatay e tito ko, first cousin ng tatay ko. Okay. Enap sa church. Lakad na kami papuntang sementeryo, malapit lang, isang kanto lang from LRT R. Papa station, pero yung mismong lilibingan e medyo may kalayuan, malapit na kasi sa border ng La Loma at North Cemetery. Malas din ako, naputol yung tsinelas ko. Ok, sige, balik kami sa bahay nina Tita, para maghanap ng tsinelas at kumain na rin. After nun, umalis na rin kami, kasi uuwi pa kami ng Bulacan kasi celebration ng birthday ng Tita ko.
LRT1 ang sinakyan namin ni mama mula R. Papa hanggang D. Jose. Pag baba ng tren, sa Jollibee kami pumunta para magpalit ng damit, pagkatapos nun, sakay na kami ng bus na erkon. Tatlong ordinary buses yung nakaalis bago nakaalis yung erkon. Ok lang, sarap matulog. At ang masaya don e, nagising naman ako nung bababa na kami.
Pag baba, nag-tricycle kami papuntang bahay ng lola ko, ok, nakakaantok sa tricycle. Pag dating namin dun, walang kotse, meaning wala pa si Kuya Jo, pinsan ko, pero wala na rin sina Nanay Dig, malamang nagsu-swimming na sila. May malapit kasing resort sa amin. Isang kanto lang at pababang daan ay naroon ka na. Nung pumunta kami, ayun, andun na nga sila, dalawa lang cottage ang may laman, yung kina Nanay at yung sa isa pa. Dalawang pool lang yung andun, isang hanggang 5 feet at isang hanggang 7 feet. Syempre, hindi ako nag-swimming. Bukod sa hindi ako marunong lumangoy, oo inaamin ko yun, e wala naman akong damit. Ang totoo ay nakikain lang talaga kasi ako.
At yun, ganyan ang VDAY ko. Walang kwenta para sa isang may boyfriend. Pero may kwenta dahil masarap kumain. :D
Ang totoo, naiinggit ako sa mga nakikita ko nung VDAY na magkakasama sila, bf/gf, families (kami lang din kasi ni mama magkasama, tatay ko nasa ibang patay din, yung tito nya), yung mga nababasa, pero talagang wala e, walang wala.
Sana wala na lang VDAYs, Anniversarries, at kahit anong okasyon.
Salamat sa pagbasa.
Posted in Multiply Feb. 17, 2009
Showing posts with label weekly. Show all posts
Showing posts with label weekly. Show all posts
Monday, March 02, 2009
Hula Hoop!
Ayan, may bagong kagagagahan dahil tatlong linggo ng walang badminton, dahil wala yung mga kasama ko, ang sama dun, kahit gustuhin ko, e wala naman akong raketa dahil pinaiwan nila. Ggrrr. So ngayon, habang wala, at everyday makapag-exercise e kinuha ko yung hula hoop ni Mama sa office. Gusto kong ibalik yung record kong 500 spins na walang mintis. :D *yabang, pero swear nagawa ko yun nung elementary ako*
My Target:
Lose 22 lbs.
What to do:
Have an hour or two of hula hoops!
Drink Biguerlai Tea
Hays, sana naman bumaba na ang weight ko. Dapat before graduation payat na ako. :D

Posted in Multiply Feb. 23, 2009
My Target:
Lose 22 lbs.
What to do:
Have an hour or two of hula hoops!
Drink Biguerlai Tea
Hays, sana naman bumaba na ang weight ko. Dapat before graduation payat na ako. :D
Posted in Multiply Feb. 23, 2009
Si Pepe at Ako
Jose kang isinilang
Pepe ng ika’y bata
Laong Laan sa pahayagan
Dimasalang sa mga mason
Sumulat ng sangkatutak na tula
Inialay sa mga kababata
Isinulat sa espanyol
Isinalin sa tagalog
Nanalo ka sa patimpalak
Nang ibinuhos mong iyong galak
Nasaktan sa mga guwardya
Tumayo’t nakipaglaban
Matayog ang iyong nilipad
Ngunit ang iyong saranggola’y
Bumagsak ng walang sigwa
Napunit, nalagas, hindi nakalaban
Sandata’y papel at panulat
Naisambulat ang pananaw
Inusig ka mang marahas
Namaalam ng may dangal
Maraming babae ang dumaan
Ngunit pinili yaong dilag
Josephine ang ngalan
Ina ng iyong anak
Kung nabubuhay ka man sa ngayon
Siguro’y hindi mo nanaisin
Ang iyong bansang ipinaglaban
Sa dusa’y sumasapit
Kabataa’y umaalis
Minsa’y hindi na bumalik
Nanahan sa tawid dagat
Nakalimutan yaring bayan
Kabataa’y hindi ka na kilala
Nakikita ka na lamang sa pera
Nakalulungkot mang isipin
Ngunit ika’y nilimot na
Ipinasa ang batas 1425
Upang ika’y maalala
Sa pag – aaral namin
Sana ika’y matuwa
Ang iyong mga dakok
Sana’y mapawi ng aming munting alay
Ang aralin ang iyong buhay
At ang walang sawang pag – alaala
Ang yaring taludtud na alay sa iyo
Nawa’y mabuhay ng yaring tulog na puso
Jose, Pepe, Laong Laan, Dimasalang
Taas noong isinasambulat, aking panghanga
******************************************************************************
Midterm Project ko sa Rizal's Life and Works (RIZLIFE).
On-the-spot yan kaninang tanghali since wala akong nagawa nung weekend.
Hindi ganoon kaganda tulad ng sa iba, pero ayos na kung sa mabilisang gawa.
Tulang para kay Jose raw e.
Pers dey ng klase yan ang sinabi, midterm project.
Ayan!!!
Basahin nyo na lang.
*Ahaha*
Siguradong matatawa ka sa mga pinaglalalagay ko.
Wala kasi akong ganang magsulat e.
*Ahaha*
Tsaka, wala akong hinuhugutan na isang bagay na cho-chorva sa mga sulat ko.
Monday, February 02, 2009
Badminton: Obligation
January 30, 2009
Friday
Feathers n' Strings
Intramuros, Manila
Simula ngayong Biyernes, magba-badminton na ako. Obligasyon ko ito sa sarili ko. Para mabawasan naman ung timbang ko.
Mga kaopisina ng mama ko yung mga kasama ko maglaro, kaya sa Intramuros ang venue. Pustahan, Php10/game yung talo. Tapos best of 5 ata yun. Ahaha. Ewan. Nakikilaro lang ako.
First two rounds, nanalo kami ni Ate Neth, tapos 3 round pahinga kami, tapos kami ulit, tapos sila ulit. Basta, gulo. Pero isa lang masasabi ko. MAHAL!!!
Mahal nga, pero ayos lang. :D
Kailangan ito e.
Well,
Badminton is my Obligation.
*Multiply post - January 30, 2009*
Friday
Feathers n' Strings
Intramuros, Manila
Simula ngayong Biyernes, magba-badminton na ako. Obligasyon ko ito sa sarili ko. Para mabawasan naman ung timbang ko.
Mga kaopisina ng mama ko yung mga kasama ko maglaro, kaya sa Intramuros ang venue. Pustahan, Php10/game yung talo. Tapos best of 5 ata yun. Ahaha. Ewan. Nakikilaro lang ako.
First two rounds, nanalo kami ni Ate Neth, tapos 3 round pahinga kami, tapos kami ulit, tapos sila ulit. Basta, gulo. Pero isa lang masasabi ko. MAHAL!!!
Mahal nga, pero ayos lang. :D
Kailangan ito e.
Well,
Badminton is my Obligation.
*Multiply post - January 30, 2009*
Thursday, November 20, 2008
Opisina
Now Playing: Toyang by Eraserheads
Nandito ako ngayon sa opisina, katatapos lang tumugtog ng Toyang at hindi ko marinig yung sumunod na tugtog.
Ako lang mag-isa ngayon sa departamento namin. Kumain ang dalawa kong kasama at yung isa naman ay naka-dispatch. Ako naman, heto, nagta-tag ng mga locks. Kagagaling ko lang sa stockroom, naghanap ako ng mga PC na itatag para sa Alltel.
Tumunog ang telepono, ng aking sagutin, makalipas ang tatlong segundo ay nawala naman bigla.
Sa mga oras na ito, marahil tapos na ang BrewRATs, ang radio show na naging malapit sa puso ko. Matagal na rin akong walang balita sa naturang programa. Nakinig ako nung Lunes, wala si Tado, si Angel na may sakit ng araw na iyon at si Ramon lang. Nakakamiss walang makulit.
Hindi ko na tapos ang blog na ito kahapon, ngayon, 6:20 na ng umaga, 11/21. Hindi ko natapos kasi hindi ko natapos.
Oh well, game na.
Kahapon, apat lang kami nung ginagawa ko itong blogag na ito, ngayon, lima na kami, plus isang NetAdmin, isang ITHDAssoc. Ayun, magulo, kasi makukulit silang lahat. Kinakatok yung CPU para bumukas. Dinadasalan yung CDROM para gumana, at kung anu-ano pa.
So well, ito yung buhay IT. May ticket, kailangan mong idispatch. Tas rereplyan mo yung ticket, dapat may root cause, kasi kung wala, PIZZA!
=====================================================================================
Oh well ulit.
2009 na hindi ko pa rin tapos tong blog entry na ito, ilang buwan na rin ang nakalipas simula ng matapos ang kontrata ko sa Sykes bilang isang on-the-job trainee, ngayon swak pa rin yung pamagat, kasi nasa isang opisina na ulit ako. Ahaha. Pero hindi na ako isang INTERN o OJT ngayon, isa na akong ganap na manggagawa. Kung saan? Sa opisina rin kung saan nagtatrabaho ang nanay ko. Ang saya di ba? Bawal pero pwede. Kasi magkaiba naman kami ng principal, though same company sya, pero magkaiba. Ang gulo di ba? Basta parang ganto lang yan e, dumating sa parehong tagpuan pero hindi nagkita, parang ganon. Haha.
Ok naman yung work ko as of this time. Encoder. Ok naman na yun kesa sa wala. Hindi ko man totally naisin yung position e hayaan ko na kesa wala. *umulit*
-----
Pang ilang ulit ko na ito. Haha. Nandito pa rin ako sa opisina. Nakapitong buwan na ako sa kasalukuyan kong trabaho, nawa naman ako ay makasurvive. Hehe. So pano, baka hindi na naman natapos to. Ia-update ko na lang kayo kung saka sakaling may mabago sa opisinang pahayag na ito.
Good luck to me.
=====================================================================================
Oh well ulit.
2009 na hindi ko pa rin tapos tong blog entry na ito, ilang buwan na rin ang nakalipas simula ng matapos ang kontrata ko sa Sykes bilang isang on-the-job trainee, ngayon swak pa rin yung pamagat, kasi nasa isang opisina na ulit ako. Ahaha. Pero hindi na ako isang INTERN o OJT ngayon, isa na akong ganap na manggagawa. Kung saan? Sa opisina rin kung saan nagtatrabaho ang nanay ko. Ang saya di ba? Bawal pero pwede. Kasi magkaiba naman kami ng principal, though same company sya, pero magkaiba. Ang gulo di ba? Basta parang ganto lang yan e, dumating sa parehong tagpuan pero hindi nagkita, parang ganon. Haha.
Ok naman yung work ko as of this time. Encoder. Ok naman na yun kesa sa wala. Hindi ko man totally naisin yung position e hayaan ko na kesa wala. *umulit*
-----
Pang ilang ulit ko na ito. Haha. Nandito pa rin ako sa opisina. Nakapitong buwan na ako sa kasalukuyan kong trabaho, nawa naman ako ay makasurvive. Hehe. So pano, baka hindi na naman natapos to. Ia-update ko na lang kayo kung saka sakaling may mabago sa opisinang pahayag na ito.
Good luck to me.
Subscribe to:
Posts (Atom)